• Kunst op internet

    27 januari 2019

    Ik ben op Instagram heel veel aan het volgen dat direct met kunst te maken heeft. Er gaat een enorme kunstwereld open die je op bv Facebook lang niet zo gemakkelijk bijeen vindt. En ik betrap me er op dat door de massa kunst die ik langs zie komen ik er steeds sneller doorheen scroll en in de verste verte niet meer de 7-8 seconden per werk haal die de museumbezoeker gemiddeld bij een werk blijft stilstaan. Die 7-8 seconden zijn al belachelijk kort als je iets echt op je wilt laten inwerken. Wat nu resteert op internet is een gemiddelde één of hooguit twee seconden waarin je hersens besluiten of je iets 'mooi' vindt of niet, of iets je 'aanspreekt' of niet. Voor serieuze kunstbeschouwing een totale onmogelijkheid volgens mij. Want ook iets dat jou niet direct aanspreekt kan toch meer dan het beschouwen waard zijn. Een boodschap bevatten bv die je pas na 10 seconden of 2 minuten kunt ontdekken. Waar je hoe dan ook echt even over moet nadenken. Nog afgezien van het feit dat je op internet kunst gereduceerd ziet tot postzegelformaat. Een werk van 2x3 meter maakt in levende lijve per definitie al een heel andere indruk dan iets van 30x40 cm. Op internet wordt het allemaal geuniformeerd, of je het nu beeldvullend op je monitor zet of niet. Terwijl ik kunst volg om wereldwijd nieuwe dingen te ontdekken die je in de musea in het land echt niet zo bijeen vindt, word ik tegelijkertijd steeds oppervlakkiger. Natuurlijk pik je er wel de dingen uit die je wél meteen aanspreken, en ga je wat dieper wroeten, Maar toch klopt er echt iets niet in deze wijze van kunst beschouwen.... Kunst kopen uitsluitend via internet? Ik kan me er weinig bij voorstellen eigenlijk. Ik wil iets toch graag eerst in het echt zien, ruiken, voelen, proeven.....

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 12 keer bekeken

  • Voeten in de Aarde

    22 januari 2019

    Ik ben weer eens het avontuur aangegaan om een nieuw boek te maken. Dit naar aanleiding van mijn project 'En uit de Aarde verscheen de Mens' waarin de vergankelijkheid en stoffelijkheid van de mens centraal thema is. Bij de overweging 'zal ik het wel doen of toch maar niet' werd ik gesteund door de digitale revolutie die het nu mogelijk maakt om ook kleine oplages te laten produceren. Immers, de grote oplages van tenminste 500 ex. die vroeger nodig waren bij offset druk om een boek per stuk enigszins betaalbaar te houden zijn nu niet meer nodig. Nu wordt het een oplage die gebaseerd is op intekening vooraf, met een beperkt aantal op voorraad voor o.a. de vrije verkoop tijdens exposities. Dat is te overzien, en mocht die voorraad toch te klein blijken, dan is een kleine tweede druk óók nooit onmogelijk. Drukkerijen geven druktechnisch en kwalitatief gezien nog altijd graag de voorkeur aan offset, maar ja.....500 of 1000 boeken verkopen is óók een hele klus, zo niet een onmogelijke als het om een fotoboek gaat en geen landelijk bekende auteur bent die regelmatig op tv verschijnt.  Zelfs fotoboeken van internationaal bekende namen liggen na bepaalde tijd in de dump. Ik heb destijds wat afgestruind bij De Slegte! En zo slecht is die digitale kwaliteit tegenwoordig zeker ook niet meer. 

    Waaróm wil ik zonodig weer een boek maken? Heel eenvoudig, het project 'En uit de Aarde verscheen de Mens' heeft zoveel 'voeten in de aarde' gehad, er zijn zóveel aardige mensen bij betrokken geweest, en het heeft mij én alle modellen zóveel voldoening gegeven. De eerste expositie in 2017 leverde al zoveel mooie reacties op, daar móest een keer een boek van komen. Wat in het vat zit verzuurt niet, en nu is dan eindelijk de knoop doorgehakt. Het laatste zetje kreeg ik door het feit dat ik een uitnodiging ontving om een deel van het project, met oa dat hele grote 'Ecce Homo' opnieuw te exposeren, nu in Geilenkirchen (D). Waar het boek uiteraard dan ook te koop zal liggen. Overigens, intekenen kan nog tot 1 februari! Zie de informatiepagina op mijn site. 

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 15 keer bekeken

  • Nieuwe wegen

    29 oktober 2018

    Tijd om als kunstenaar weer nieuwe wegen in te slaan, om weer eens aan de bel te gaan trekken met een nieuw project. En om ook de website weer eens grondig te vernieuwen, keuzes te maken voor de schoonmaak en voor nieuw te plaatsen werk. De zoektocht naar andere uitingsvormen dan de klassieke fotografie is lang geweest, ze heeft jaren geduurd en is nog steeds niet ten einde. Een zoektocht die samenging en - gaat met de voortdurende zoektocht naar inspiratie. Een zoektocht die mij ook veel gebracht heeft in de zin van nieuwe inzichten. Ik wil niet vastzitten in één discipline, en nog minder in één stijl. Ik heb dat sowieso nooit gewild, maar soms zoek je als kunstenaar toch het houvast van het oude vertrouwde, van de bekende technieken en wellicht ook trucjes. Waardoor je het gevaar loopt dat je aan je stijl weliswaar direct herkenbaar bent, maar dat in die stijl door de jaren heen ook alle vernieuwing en ontwikkeling gaat ontbreken. En soms ontbreekt het je eenvoudigweg aan tijd en niet te vergeten de moed om op ontdekkingsreis te gaan naar onontgonnen terrein. Het nieuwe project is in volle ontwikkeling en zal in 2019 het volle daglicht gaan zien. Het grijpt weer terug op de oude discipline 'fotografie' maar het zal daarnaast ook enkele videoinstallaties bevatten, een medium dat ik vorig jaar pas ontdekte als passend bij mijn uitdrukkingsbehoefte.  En ja, het project grijpt ook weer terug op verbindingen die ik bewust of onbewust steeds weer zoek met historie, met oude tijden. Daarnaast zijn in dit project (waarvan ik, om het spannend te houden, de naam nog niet zal noemen) enkele niet-fotografische installaties zeker niet ondenkbaar. Maar dat is mede afhankelijk van de expositie-mogelijkheden. Op naar nieuw avontuur!

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 19 keer bekeken